Namaszczenie chorych

Namaszczenia chorych można udzielić wiernemu, który znajdzie się w niebezpieczeństwie śmierci na skutek choroby lub podeszłego wieku. Sakrament ten można powtarzać, jeśli chory po przyjęciu namaszczenia wyzdrowiał i ponownie zachorował albo w czasie trwania tej samej choroby nastąpiło poważne pogorszenie. Najbliżsi powinni zachęcać tych członków swojej rodziny, którzy znajdą się w takiej sytuacji, do przyjęcia tego sakramentu. Należy wystrzegać się złego zwyczaju odkładania przyjęcia tego świętego znaku.

Gdy ksiądz odwiedza chorego należy przygotować:
1. Stolik nakryty białym obrusem lub godne miejsce na Najświętszy Sakrament.
2. Krzyżyk, dwie świece, które zapala się po przyjściu kapłana, oraz naczynie z wodą święconą i kropidło.
3. Uczestniczyć wraz z chorym w modlitwie i obrzędach (wyłączając spowiedź).

Szafarz nadzwyczajny Komunii Świętej: odwiedza chorych w pierwszy piątek oraz w każdą niedzielę i święto obowiązkowe (zgłoszenia w kancelarii).