Nawa główna

OŁTARZ BOCZNY PRAWY PW. SERCA PANA JEZUSA (ROKOKO) – XVIII W.

Ołtarz utworzony przez komponowanie w jedną całość elementów: obrazu w rozbudowanej ramie – w dolnej partii ołtarza, obrazu w retabulum oraz obramienia stiukowego tego obrazu. Obraz MB w dolnej partii ołtarza (nie zabytkowy), w dekoracyjnej rozbudowanej ramie utworzonej z roccaille’ów, wolut, kogucich grzebieni i kwiatów. Obraz Pana Jezusa z otwartym sercem (nie zabytkowy) w ramie z końca XVIII w. o ściętych narożach, w górnej części dekorowanej obłokami i kwiatkami. Obramienie stiukowe tworzy przestrzenne zamknięcie ołtarza. Komponowane w formie girlandy podwieszonej na środku i podtrzymywanej po bokach przez dwa aniołki, od których opada pionowo w dół. Girlanda utworzona z liści i owoców, poprzewiązywana skrzyżowanymi wstęgami. Obramienie polichromowane w kolorze szarym ze złoceniem.

OBRAMIENIE – CZĘŚĆ OŁTARZA BOCZNEGO PRAWEGO PW. SERCA PANA JEZUSA (PÓŹNY BAROK) – XVIII W.

Obramienie stiukowe tworzy przestrzenne zamknięcie ołtarza, utworzone w formie girlandy obejmującej obraz i tworzące wraz z nim jakby retabulum. Girlanda podwieszona na osi głównej w górnej części i podtrzymywana po bokach przez dwa aniołki, od których opada pionowo. Aniołki zwrócone ku girlandom, z postaciami esowato skręconymi i twarzami skierowanymi ku wnętrzu ołtarza. Utworzona z liści i owoców, poprzewiązywana skrzyżowanymi wstęgami. Obramienie polichromowane i złocone: liście szare, owoce i wstęgi – złote. Aniołki o karnacji cielisto – piaskowej, włosy brązowe, skrzydełka złocone. Obramienia analogiczne do obramienia ołtarza bocznego prawego – z pewnymi różnicami, głównie w komponowaniu aniołków.

RAMA OBRAZU ŚW. FRANCISZKA TWORZĄCA CZĘŚĆ OŁTARZA BOCZNEGO PRAWEGO (ROKOKO) – XVIII W.

Rama prostokątna, ujęta od dołu liśćmi i kwiatami lilii w wazonie umieszczonym na osi pionowej. Po bokach dwie mocno rozbudowane woluty i roccaille’e, przechodzące w górnych częściach w wolutowo zwinięte w liście akantu. Część górna ramy z wysoko formowanymi roccaille’ami wzbogaconymi liśćmi i kwiatami lilii. Rama polichromowana – polichromia wtórna – tło w kolorze jasno – zielono – seledynowym, kwiaty srebrzone z podrysowaniem farbą zieloną, reszta złocona (grzebienie, brzegi roccaille’ów, woluty). Obraz nie zabytkowy z 1942 r.

OŁTARZ BOCZNY LEWY PW. ŚW. ANTONIEGO (ROKOKO) – XVIII W.

Ołtarz utworzony poprzez komponowanie w jedną całość elementów: obrazu w rozbudowanej, ozdobnej ramie – w dolnej partii ołtarza, obrazu w retabulum oraz obramienia stiukowego tego obrazu. Obraz św. Franciszka w dolnej partii ołtarza, pochodzący z 1942 r. w ramie bardzo rozbudowanej, utworzonej z wolut dekorowanych roccaille’ami i kogucimi grzebieniami oraz wazonem i kwiatami z końca XVIII w. Obraz św. Antoniego z dzieciątkiem – w retabulum ołtarza, w ramie z roccaille’ami. Obramienie stiukowe tworzy przestrzenne zamknięcie ołtarza. Komponowane w formie girlandy podwieszonej na środku i podtrzymywanej po bokach przez dwa aniołki, od których opada pionowo, poprzewiązywana skrzyżowanymi wstęgami. Obramienie polichromowane w kolorze szarym ze złoceniem.

OBRAMIENIE – CZĘŚĆ OŁTARZA BOCZNEGO LEWEGO PW. ŚW. ANTONIEGO (PÓŹNY BAROK) – XVIII W.

Obramienie stiukowe tworzy przestrzenne zamknięcie ołtarza, utworzone w formie girlandy obejmującej obraz i tworzące wraz z nim jakby retabulum. Girlanda podwieszona na osi głównej w górnej części i podtrzymywana po bokach przez dwa aniołki, od których opada pionowo. Aniołki zwrócone przodem ku wnętrzu ołtarza. Utworzona z liści i owoców, poprzewiązywana skrzyżowanymi wstęgami. Obramienie polichromowane i złocone: liście szare, owoce i wstęgi – złote, aniołki o karnacji cielisto – piaskowej, włosy brązowe, skrzydełka złocone. Analogiczne do obramienia ołtarza bocznego lewego – z pewnymi różnicami, głównie w komponowaniu aniołków.

RAMA OBRAZU MB NIEUSTAJĄCEJ POMOCY W OŁTARZU BOCZNYM LEWYM PW. ŚW. ANTONIEGO (ROKOKO) – XVIII W.

Rama prostokątna, od dołu ujęta liśćmi przechodzącymi w roccaille’e oraz umieszczoną na osi głównej różą z licznymi liśćmi na gałązce. Po bokach roccaille’e o bogatej rozbudowanej budowie – mocno wolutowo skręcone w partii górnej i przechodzące w silne woluty w częściach dolnych. Trzy szerokie roccaille’e – wzbogacone kwiatami róż, tworzą zamknięcie ramy od góry. Rama polichromowana (polichromia wtórna) – tło w kolorze jasno – zielono – seledynowym, kwiaty srebrzone, reszta elementów dekoracyjnych – jak grzebienie, woluty, brzegi roccaille’ów – złocone.

AMBONA (ROKOKO) – XVIII W.

Ambona przyścienna, wisząca, utworzona ze stiukowego zaplecka i drewnianego korpusu. Zaplecek w formie gronostajowej opony, obramowanej frędzlami, podwieszonej na osi głównej i w górnych narożach, podtrzymywanej przez dwa aniołki, od których opada kaskadowymi fałdami. Opona dekorowana roccaille’ami i kogucimi grzebieniami. Zwieńczenie szeroko i wysoko formowane, utworzone z roccaille’ów i grzebieni, z główkami aniołków, gołębicą i glorią promienistą. Korpus ambony drewniany, pięciokątny, dekorowany roccaille’ami i grzebieniami, ze zwisem zakończonym kwiatkiem. Ścianki boczne o profilu na przemian wklęsłym i wypukłym. Ambona polichromowana z użyciem koloru szarego w dwóch odcieniach, cielistego i bordowego, poza tym elementy dekoracyjne złocone (imitacja) i srebrzone.

KORPUS AMBONY (ROKOKO) – XVIII W.

Korpus ambony przyścienny, wiszący – założony na planie nieregularnego pięcioboku o czterech bokach na przemian wklęsłych i wypukłych. Zwis o profilu wklęsło wypukłym, podzielony na pięć dekoracyjnych pól przy pomocy listew zakończonych od góry wolutowo. Zwis zakończony kwiatkiem i liściem akantu. Korpus ambony o czterech ściankach oddzielonych od siebie. Dekoracyjne pola ścianek wypełnione roccaille’ami i kogucimi grzebieniami, poza tym jedno z nich ze słońcem w centrum, inne z kwiatkiem. Korpus zamknięty od góry girlowanym, profilowanym gzymsem. Korpus polichromowany: tło utrzymane w dwóch odcieniach szarości, elementy płaskorzeźbione złocone i srebrzone. Korpus tworzy całość założenia ambony wraz ze stiukowym zapleckiem.

ZAPLECEK AMBONY (ROKOKO) – XVIII W.

W formie gronostajowej makaty obramionej frędzlami, podwieszonej na osi głównej i w górnych narożach, podtrzymywanej przez dwa aniołki, od których opada fałdami kaskadowymi. Makata dekorowana roccaille’ami i kogucimi grzebieniami. Zwieńczenie zaplecka w rodzaju szczyciku utworzonego, ze spiętrzonych roccaille’ów kogucich grzebieni i obłoków, z dwiema główkami aniołków, zakończone glorią promienistą z wieńcem obłoków, gołębicą i trzema główkami aniołków. Zaplecek pokryty wtórną polichromią z imitacją złoceń i srebrzeń: makata cielista imitująca futro gronostajowe, frędzle złocone, roccaille’e szare, podkreślone złoceniem (wokół drzwiczek), roccaille’e w zwieńczeniu z tłem pąsowym i częściowo szarym, obłoki srebrzone, gloria złocona, aniołki o karnacji cielisto – jasno – brązowej z odcieniem szarym, ze skrzydełkami złoconymi. Zaplecek tworzy całość założenia ambony wraz z korpusem drewnianym.