Stowarzyszenia religijne i bractwa

1. Arcybractwo Różańca św. powstało w roku 1615 zaś księgę Bracką zaprowadzono w roku 1763. Księga Bracka bardzo dokładnie opisuje życie wewnętrzne i obowiązki Władz i index bractwa. Do roku 1920 przyjęto członków bractwa 520. Następuje przerwa do roku 1949, w roku 1949 – 50 zapisało się do Bractwa Różańca św. osób 196.

2. Bractwo Trzeźwości powstało w roku 1844, ma księgę i spisy, oraz rotę przyrzeczenia z r. 1844 wspólnie z Księgą Bractwa Różańca św. Zapisanych było członków 1846 do roku 1910. W roku 1949 wznowiono działalność Bractwa Trzeźwości i założono nową księgę. Wpisano do Bractwa za ostatnie 2 lata, członków 910. Wszystkie dzieci przystępujące do I Komunii św. są przyjmowane do Bractwa Trzeźwości.

3. Bractwo Dobrej śmierci założono przy kościele parafialnym wyłącznie dla mężczyzn 30 I 1909. W pierwszym roku zapisało się do Bractwa 88 członków, w roku 1910 – 25, w roku 1911 – 93, razem liczyło Bractwo Dobrej śmierci w pierwszych trzech latach 220. Po tym działalność jego przygasła. Odnowiono to Bractwo w roku 1948.

Nabożeństwa odbywają się co kwartał po 9-tej Mszy św. Przemówienie ks. proboszcza kończy wspólne ofiarowanie się na godzinę śmierci.

4. Zakon św. Franciszka. Jest książka Protokołów nabożeństw z r. 1931. Czasem zebrania odbywały się także w Domu Katolickim. Bracia i Siostry czytali Dzwonek Seraficki. Sekretarką Władz była Maria Maciaszkówna. Zebrania odbywały się co miesiąc. W roku 1935 dnia 14 IV odbyła się wizytacja III Zakonu przez O. Konstantego Kapucyna i wygłosił im naukę.

W roku 1938 Dyrektorem III Zakonu był ks. Stanisław Kwieciński. S. Przełożoną S. Agnieszka Wantuchowa, a Sekretarką S. Majerówna.

W roku 1938 dnia 2 października wzięli udział nasi tercjarze w I Okr. Kongresie Tercyjarskim w Tarnowie u OO. Bernardynów. W dniu 23 kwietnia odbyła się II wizytacja Kongregacyjna przez O. Anioła Bernardyna z Tarnowa. O. Anioł po przeprowadzeniu wizytacji, wpisał do księgi protokołów swoje cenne spostrzeżenie. W r. 1939 Dyrektorem Kongregacji był ks. Augustyn. Dnia 7 lipca 1939, wzięli nasi tercjarze udział w kongresie Tercjarzy w Częstochowie.

5. Apostolstwo Modlitwy, zostało założone w grudniu 1894; wówczas wpisało się 9 osób. W r. 1895 – 140 osób, w roku 1896 – 3 osoby. W r. 1902 – 1 osoba, zaś od roku 1905 do 1935 wyłącznie 179 osób. Po czym zapomniano o Apostolstwie Modlitwy. Dopiero ożywił je w roku 1947 ks. proboszcz Kudej, kiedy zdaje się, pod wpływem misji św. zapisało się 269 osób.

Apostolstwo Modlitwy nie miało widocznie swoich nabożeństw, poza I piątkiem, ponieważ nie znalazłem Protokołów, poza księgą członków. Jest ono zapomniane. Należy je ożywić i członków uświadomić o celach tego Arcybractwa.

6. Stowarzyszenie Adoracji Przenajświętszego Sakramentu, Pań z Tuchowa, zostało założone w listopadzie 1916 roku.

7. Sodalicja Dzieci Marii powstała 9 IX 1920 z inicjatywy O. Czencza T.J., który tu przybył, aby z Sodalicji utworzyć Sekcję Miłosierdzia. Zachęcał do przystąpienia do St. Białego Krzyża.

Moderatorem Sodalicji był ks. prof. Fortuna. Zabiegał on w Czerwonym Krzyżu, aby najbiedniejsze dzieci mogły otrzymać obiad w Ochronce. Sekretarką Sodalicji była M. Bemacka. Sekcja Miłosierdzia urządziła w Dniu Zadusznym kwestę. Zebrano 1.110 kor., które przeznaczono rozdzielić między ubogie rodziny.

W r. 1921 za staraniem się ks. Dyr. Fortuny otrzymano z darów Amerykanów znaczną ilość wiktuałów, które rozdzielono między 60 rodzin.

Z okazji instalacji swojej na probostwo w Tuchowie złożył do dyspozycji Sekcji Miłosierdzia ks. prał. Duchiewicz kwotę 25.000 kor.

Za ks. Albina zdarzył się smutny wypadek już po raz drugi. W nocy 23 – 24 sierpnia 1926 r. zakradli się do kościoła złodzieje przez okna w kaplicy różańcowej i rozbiwszy tabernakulum w Wielkim Ołtarzu zabrali znajdujące się tam dwie piękne, srebrne puszki, rozsypali Hostie święte po posadzce i podeptali je. Następnie dostali się przez ambonę do Zakrystii, wyłożyli na komodę wszystkie protiosa kościelne, jak dwie monstrancje, 5 kielichów mszalnych, pacyfikał i naczyńka z olejami św.

Ostatecznie zabrali tylko dwa najcenniejsze, pamiątkowe kielichy i otworzywszy sobie od wewnątrz drzwi zakrystii, wychodzące na dziedziniec kościelny, uciekli.

Stąd na posiedzeniu Komitetu Kościelnego, wniósł ks. Albin, aby ustanowić stróża kościelnego i wybudować mu koło kościoła schronienie. Stróża najęto Jana Hejtę z Tuchowa i uchwalono rozłożyć datki na parafię celem wybudowania dla niego schronienia i jego utrzymania. Wypłacono mu rocznie 560 zł, a strażnica kosztowała 250 zł.

W roku 1929 uchwalił Komitet kościelny w myśl wniosku ks. Albina przełożyć dachówki na kaplicach i nad absydą, naprawić Stelle i ławki, wyreperować organy, odnowić 4 ołtarze, ambonę i chrzcielnicę, odnowić i ozłocić W. Ołtarz, odnowić tron – razem wydatek na 12.235 zł.

8. Sodalicja Panien w Tuchowie, powstała za stawieniem się hr. Rozwadowskiej 23 VI 1918 roku, pod wezwaniem M.B. Dobrej Rady i św. Jadwigi. Zapisało się 31 sodalisek i 9 aspirantek. Przygotował je O. Wł. Wojtoń T.J. z Krakowa, jako ich pierwszy moderator. Jego zastępcą został ks. Fortuna. Sekretarką została Gen. Rudnicka.

Zebrania odbywały się co miesiąc w kaplicy Ochronkowej SS. Służebniczek zaś nabożeństwo Sodalicyjne w kościele parafialny. W r. 1919, 16 IV do 22 IV odbyły się rekolekcje dla sodalisek pod przewodnictwem O. Antoniewicza T.J., a zawsze we święto M.B. Niepokalanej, odprawiało się uroczyste nabożeństwo Sodalicyjne wraz z odnowieniem ślubów sodalicyjnych i przyjęcie nowych członkiń. P. Maślankowa poruszała, aby w każdy I piątek 1 godzinę poświęcono naprawie bielizny kościelnej. Później sekretarką była p. Janina Sorysówna, zaś prezydentką p. Maria Krogulska.

W roku 1922, 12 III – 17 III odbyły się dla sodalicji rekolekcje pod przewodnictwem O. Paleskiego Redemptorysty. Na roku 1922 przerywają się sprawozdania z prac Sodalicji.

Dnia 11 VIII 1926 zebrały się członkinie Sodalicji, aby przedstawić się swemu proboszczowi ks. Albinowi w Ochronce. Uchwalono wtedy urządzić w każdą I sobotę, nabożeństwo Sodalicyjne i wybrać nowy wydział. Sekretarką była p. Stefania Misiówna. 4 IX 1926 po Mszy św. w kancelarii ks. Moderatora wybrano prezydentką p. Marię Krogulską, asyst. Gen. Rudnicką, sekr. Marię Bernacką, skarb. Józefę Sorysównę. Uchwalono w każdą II sobotę miesiąca odbywać zebranie w Ochronce. W ciągu lat odbywały się we święta M.B. Niepokalanej uroczyste przyjęcia do Sodalicji – 2 II 1927 w Sokole Opłatek.

17 VIII 1927 na zebraniu wygłosiła p. Barbara Misiówna piękny wykład o znaczeniu Domu Katolickiego. Na dacie 1 I 1929 kończą się sprawozdania protokołów.

9. Bractwo Matek Chrześcijańskich, pod wezwaniem M.B. Bolesnej.

W dniu 17 XI 1918 powstało w Tuchowie przy kościele parafialnym, Bractwo Matek Chrześcijańskich, pod wezwaniem M.B. Bolesnej założone przez O. Czenczka T.J. z Krakowa, który w dwóch kazaniach 18 XI w niedzielę i 19 XI w poniedziałek objaśnił cele i Statut Bractwa. Zapisało się 500 matek, dyrektorem został ks. prof. Jan Fortuna, prezydentką Bractwa p. Ankiewiczowa, sekretarką p. Zofia Zającowa i inne. Każdej I środy miesiąca o godz. 8 rano miało się odprawiać uroczyste nabożeństwo Brackie, w intencji wszystkich matek członkiń bractwa i ich dzieci. W czasie nabożeństwa matki przystępowały do Komunii św. 5 XII 1918 był ks. Fortuna w Burzynie, popołudniu celem uświadomienia, jak mają matki urządzać swoje na wsi zebrania brackie w niedzielę. Tam wybrano przełożoną Słowikową i 2 zastępczynie. Na zebraniu omówiono niejednokrotnie tematy religijno – wychowawcze, ale również zagadnienia społeczno – polityczne. Dnia 12 IX odbyło się także zebranie Koła Bractwa Matek Chrześcijańskich w Dąbrówce, Mesznej Opackiej i Lubaszowej.